كه گفت : از امام محمد باقر عليه السلام سؤال كردم از تفسير قول خداى عزّوجلّ :
« أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ »
« 1 » . پس جواب آن حضرت از سؤال من ، اين آيه بود كه :
« أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً مِنَ الْكِتابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَ الطَّاغُوتِ وَ يَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا هؤُلاءِ أَهْدى مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا سَبِيلًا »
، يعنى : « آيا نمىنگرى به سوى كسانى كه داده شدهاند بهرهاى از كتاب ( يعنى قرآن ، چنانچه بيايد ) ايمان مىآورند به دو بت قريش ، كه جبت و طاغوتاند ، و مىگويند براى آنان كه كافر شدند ( يعنى در باب ايشان مىگويند در حال غيبت ، چنانچه گويا در نزد ايشان حاضرند ) كه اين گروه كفّار ، راه ايشان راستتر است از راه آنان كه ايمان آوردهاند » .
و حضرت فرمود كه : « مىگويند براى پيشوايان گمراهى و خوانندگان مردم به سوى آتش جهنّم ، كه اين گروه ، راه يافتهتراند از آل محمد و راه ايشان راستتر است از راه ايشان .
« أُولئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ وَ مَنْ يَلْعَنِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ نَصِيراً * أَمْ لَهُمْ نَصِيبٌ مِنَ الْمُلْكِ »
، يعنى : اين گروه معاندين ، آنانند كه خدا ايشان را لعنت فرموده و از رحمت خود دور ساخته ، و هر كه را خدا لعنت كند و براند ، پس نمىيابى او را يارى دهندهاى كه او را يارى دهد ، بلكه آيا ايشان راست بهرهاى از پادشاهى » . و حضرت فرمود : « يعنى امامت و خلافت » .
« فَإِذاً لا يُؤْتُونَ النَّاسَ نَقِيراً »
، يعنى : « پس آن هنگام كه بهرهاى از آن داشته باشد ، نمىدهند مردمان را آن مقدار كوى » « 2 » ( كه بر پشت دانهء خرما است ، به شكل ناوه ) « 3 » . و حضرت فرمود كه :
« ماييم مردمان ، كه خدا قصد فرموده » .
« أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ »
حضرت فرمود : « ماييم ناس و مردمان ، كه مردم بر ما حسد بردهاند بر آنچه خدا به ما عطا فرموده از امامت ؛ نه همهء خلق خدا » .
« فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً »
حضرت فرمود كه : « مىفرمايد از ايشان رسولان و پيغمبران و امامان قرار داديم . پس چگونه به آن اقرار مىكنند در اولاد ابراهيم و آن را در آل محمد انكار مىكنند ؟
« فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ صَدَّ عَنْهُ وَ كَفى بِجَهَنَّمَ سَعِيراً * إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِنا سَوْفَ نُصْلِيهِمْ ناراً كُلَّما نَضِجَتْ
هامش
( 1 ) . نساء ، 59 .
( 2 ) . غلاف نازك روى هستهء خرما .
( 3 ) . و نقير ، نقطهاى است در ميان استخوان خرما . و بعضى احتمال دادهاند كه مراد از نقطه ، همان كو باشد . ( مترجم )