( باش ) وموجود شد - بياويزد پس بايد كه به ولأي علي بن أبي طالب چنگ زند ) .
( حلية الأولياء أبو نعيم )
6 - ( سوگند به خدايى كه جانم در دست أو است ، اگر گروهى چند از أمت من
درباره تو نمى گفتند آنچه را كه ترسايان درباره فرزند مريم گفتند ، امروز در فضل
تو سخنى مى گفتم كه به هيچ گروهى از مسلمانان نگذرى مگر آن كه خاك پايت
را براي تبرك برگيرند ) .
( مسند أحمد )
7 - ( رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم در شب عرفه به سوى حاجيان بيرون شد وفرمود : همانا
خداوند به شما عموما بر فرشتگان مباهات كرد وشما را دسته جمعى بخشيد ،
وبه على خصوصا بر آنان مباهات نمود وأو را به خصوص آمرزيد . من بدون
آن كه به جهت خويشى خود با على ملاحظه أو را كرده باشم به شما مى گويم :
( انسان خوشبخت وخوشبخت راستين كسى است كه على را در زمان حيات
وپس از مرگش دوست بدارد ) .
( احمد در كتاب فضائل علي عليه السلام ومسند )
8 - ( من نخستين كسى هستم كه در روز قيامت أو را فرا خوانند ، پس در سمت
راست عرش زير سايه آن بايستم وحله اى بر من پوشند ، سپس پيامبران ديگر را
يكى پس از ديگرى فرا خوانند ، آنان نيز در سمت راست عرش بايستند
وحله هايى بر آنان پوشند . آن گاه علي بن أبي طالب را به خاطر خويشى أو با من
ومنزلتي كه با من دارد فرا خوانند وپرچم مرا كه لواى حمد است به دست أو دهند
وآدم وهمه پيامبران پس از أو زير آن پرچم قرار دارند .
سپس به علي عليه السلام فرمود : تو با آن پرچم حركت مى كنى تا ميان من وإبراهيم
خليل مىايستى ، آن گاه حله اى بر تو پوشند ، ومناديى از عرش ندا كند : خوب
بنده اى است پدرت إبراهيم ، وخوب برادرى است برادرت على ! تو را مژدگانى
الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 91
مساهمون: حسين استاد ولي
ص٩١