وأو همان كلمه اى است كه همراه أهل تقوا ساخته أم ( 1 ) ، هر كه دوستش دارد مرا
دوست داشته ، وهر كه فرمانش برد مرا فرمان برده ، پس أو را بدين امر مژده بده .
گفتم : پروردگارا ، أو را مژده دادم ، وى گفت : من بنده خدا ودر اختيار اويم ، اگر
عذابم كند به گناهانم عذاب نموده وهيچ ستمى روا نداشته ، واگر آنچه را
وعده أم داد سر انجام بخشد باز هم أو به من سزاوارتر است . پس من ( پيامبر ) در
حق أو دعا كرده ، گفتم : خداوندا ، دلش را جلا بخش وايمان را بهار آن قرار ده ،
خداوند فرمود : محققا چنين كردم ، جز آن كه أو را به پاره اى از بلاها اختصاص
دادم كه هيچ يك از دوستانم را بدان اختصاص ندادم . گفتم : پروردگارا ، أو برادر
وهمراه من است ( أو را معاف دار ) ! فرمود : در علم من گذشته كه أو آزمايش
خواهد شد وديگران نيز به دو مورد آزمايش قرار خواهند گرفت .
( حلية الأولياء از أبى برزه اسلمى . وبه سند ولفظ ديگرى از انس بن مالك چنين آورده : ( پروردگار
عالميان درباره على به من گوشزد نموده كه أو پرچم هدايت ، ومنار ايمان ، وامام دوستان من ، ونور همه
فرمانبران من است ، ( آن گاه پيامبر فرمود : ) على در فرداى قيامت امين وپرچمدار من است ، كليد
گنجينه هاى رحمت پروردگارم به دست على است ) .
4 - هر كه مى خواهد به اراده ( آهنين ) نوح ، دانش آدم ، بردبارى إبراهيم ،
هوشيارى موسى وزهد عيسى بنگرد ، پس به علي بن أبي طالب نگاه كند ) .
( مسند أحمد وصحيح بيهقى )
5 - ( هر كه بدين دلشاد است كه چون من زيست كند ، وچون من بميرد ، وبه
شاخه اى از ياقوت - كه خداوند به دست ( قدرت ) خويش آفريد وبه آن گفت :
هامش
( 1 ) - در سوره فتح آية 26 آمده است : . . . فانزل الله سكينته على رسوله وعلى المؤمنين وألزمهم
كلمة التقوى . . . ( پس خداوند آرامش خود را بر پيامبر خود وبر مؤمنان فرود آورد وكلمه تقوا را همراه
آنان ساخت . . . ) .