خود را مى گيرد وآتش هم نصيب خود را .
مقاسمه در أحاديث
1 - رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم در حديثي طولانى فرمود : . . . در اين ميان دو فرشته به
سوى من آيند ، يكى رضوان : دربان بهشت وديگرى مالك : دربان دوزخ ،
رضوان نزديك آمده گويد : سلام بر تو اى احمد ، من گويم : سلام بر تو اى
فرشته ، تو كيستى ؟ چه خوشرو وخوشبويى ! گويد : من رضوان ، دربان بهشتم ،
اينها كليدهاى بهشت است كه پروردگار عزت آنها را نزد تو فرستاده است ، اى
احمد ، اينها را بگير . من گويم : اينها را از پروردگارم پذيرفتم وأو را سپاس
وستايش بر فضيلتى كه به من داده است ، آن را به برادرم علي بن أبي طالب
مى سپارم .
آن گاه رضوان باز مى گردد ومالك نزديك شده ، گويد : سلام بر تو اى احمد ،
من گويم : سلام بر تو اى فرشته ، تو كيستى ؟ چه زشت رو وبدمنظرى ! گويد : من
مالك ، دربان دوزخم ، واينها كليدهاى آتش است كه پروردگار عزت به سوى
تو فرستاده ، اى احمد ، اينها را بگير . من گويم : اينها را از پروردگارم پذيرفتم وأو
را سپاس وستايش بر فضيلتى كه به من داده است ، آن را به برادرم علي بن أبي
طالب مى سپارم .
سپس مالك باز مى گردد وعلى در حالي كه كليدهاى بهشت ودوزخ را به
دست دارد پيش مى آيد تا بر بلندى دوزخ كه آتش آن زبانه وزوزه مى كشد
وسخت گرم وسوزان است مى ايستد به طورى كه اختيار آن را به دست دارد ،
دوزخ به أو گويد : اى على ، از من بگذر كه نور تو شعله مرا خاموش ساخت !
علي عليه السلام گويد : اى دوزخ ، آرام گير ، اين را بگير واين را رها ساز ، اين را بگير كه
دشمن من است ، واين را رها ساز كه دوست من است . وهمانا دوزخ در آن