از آنها را صحيح دانسته وبرخى ديگر حكم به حسن بودن آنها نموده وبرخى
ديگر بر كساني كه به اين حديث ايراد كرده وآن را ضعيف دانسته اند - يعنى
چهار نفرى كه حامل روح خبيث أموي هستند : ابن حزم ، ابن جوزي ، ابن تيمية
ابن كثير - سخت تاخته وسخن آنان را رد كرده اند . وبرخى ديگر از عالمان
بزرگ كه انكار اين منقبت نبوي ومكرمت علوي كه امر ثابتي است بر آنان گران
آمده در آن باره تأليفى مستقل كرده وطرق وأسانيد آن را جمع نموده اند ، از
جمله :
1 ) أبو بكر وراق ، كتابي دارد به نام ( من روى ردالشمس ) كه ابن شهرآشوب
در مناقب ( 1 / 458 ) اين كتاب را از وى دانسته است .
2 ) أبو الحسن شاذان فضيلى ، رساله اى دارد در طرق اين حديث كه سيوطى در
اللئالي المصنوعة ( 2 / 175 ) پاره اى از آنها را آورده وگويد : وى طرق آن را با
سندهاى بسيارى آورده وآنها را صحيح دانسته با بيانى كه بيش از آن نتوان گفت
وبا ابن جوزي كه درباره برخى از رجال سند آن طعن زده منازعه نموده است .
3 ) حافظ أبو الفتح محمد بن حسين ازدى موصلى ، كتابي مستقل در اين باره
دارد كه حافظ گنجى در كفاية الطالب آن را از وى دانسته است .
4 ) أبو القاسم حاكم بن حداد حسكانى نيشابورى حنفي ( كه در ج 1 ، ص 112
شرح حال أو را آورديم ) ، رساله اى درباره اين حديث دارد به نام مسألة في
تصحيح رد الشمس وترغيب النواصب الشمس كه ابن كثير در البداية والنهاية
( 6 / 80 ) پاره اى از آن را آورده وذهبى در تذكرة الحفاظ ( 3 / 368 ) آن را از
وى دانسته است .
5 ) أبو عبد الله جعل حسين بن علي بصرى بغدادي ( متوفاى 399 ) ، اين فقيه
متكلم كتابي دارد به نام جواز رد الشمس كه ابن شهرآشوب آن را از وى دانسته
است .
الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 188
مساهمون: حسين استاد ولي
ص١٨٨