لاخيه معروفا ، او نفس عنه كربة ، او قضى له حاجة » يعنى : خداوند داراى جايگاه و بارگاهى است ، و فقط كسانى تحت حمايت او قرار مىگيرند كه به برادر ايمانى خود احسان و نيكى كنند و نيازهاى او را بر طرف سازند و يا در رفع غم و غصه او بكوشند . « 1 »
هامش
( 1 ) . نگاه كنيد به المعجم الاوسط : 2 / 86 ، مستدرك الوسائل : 12 / 398 ح 14 ، بحار الانوار :
48 / 174 ح 16 .