آسمانها ، بر آيه :
« أَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّماءِ »
« 1 » يعنى : آيا از خدايى كه در آسمانها است مطمئن هستيد . و براى صورت خداوند ، بر آيه :
« فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ »
« 2 » يعنى : به هر سو روكنيد آنجا صورت خدا است ، و براى گوش و چشم خداوند ، بر آيه :
« هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ »
« 3 » يعنى : خدا شنوا و بينا است و براى نگاه كردن خداوند ، بر آيه :
« وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ إِلى رَبِّها ناظِرَةٌ »
« 4 » يعنى : در آن روز صورتهايى شاداب و مسرور وجود دارد و به پروردگارشان نگاه مىكنند و براى آمدن خدا ، بر آيه :
« وَ جاءَ رَبُّكَ وَ الْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا »
« 5 » يعنى : پروردگارت و گروهگروه از فرشتهها آمدند . و در اثبات نفس و روح براى خدا ، بر آيه :
« . . . تَعْلَمُ ما فِي نَفْسِي وَ لا أَعْلَمُ ما فِي نَفْسِكَ »
« 6 » يعنى : . . . تو آنچه را در دل من است مىدانى اما من از آنچه در دل تو است آگاهى ندارم ، استناد كردهاند .
ابن تيميه در كتاب الايمان راجع به خنده خدا مىنويسد : خدا براى دو شخصى كه يكى ديگرى را بكشد و هر دو وارد بهشت شوند مىخندد « 7 » و
هامش
( 1 ) . سوره ملك : 17 .
( 2 ) . سوره بقره : 115 .
( 3 ) . سوره مائده : 76 ، انعام : 13 ، انفال : 61 .
( 4 ) . سوره قيامت : 22 - 23 .
( 5 ) . سوره فجر : 22 .
( 6 ) . سوره مائده : 116 .
( 7 ) . رجوع كنيد به كتاب الايمان ابن تيميه : 230 .