آيا دليلى روشنتر و بهتر از اين [ فرقهاى كه پايه اعتقادات و مهمترين پيامش « الوهابيه ، او السيف للرجال ، و الاطفال ، و النهب للاموال » چنين است ] وجود دارد كه ثابت كند وهابيها به اصل توسل بهزور معتقدند ؟
كمونيستها مىگويند : « دين افيون تودهاست كه توسط بعضى از انسانها ايجاد شده تا بوسيله آن جوامع مستضعف و محروم را تحت سيطره خود درآورند و با سوءاستفاده از آن به توجيه مفاسد و ستمگريهاى خود بپردازند » و اين ديدگاه فقط بر عقايد وهابيت قابل تطبيق است .
آزادى عقيده
آئين وهابيت هر انسان بهويژه مسلمانان را مجبور مىكند كه دست از افكار و عقايد خود بردارند و فهم و درك خويش را كنار گذاشته و به انديشهها و افكار آنان دل ببندند و در غير اينصورت مال و جان خود و خانوادهشان ، حلال است و به عبارت ديگر « الوهابيه ، او السيف » يا وهابيت يا شمشير !
هيجدهمين ماده از اعلاميه حقوق بشر كه در سازمان ملل متحد مورد تأييد همه دولتها قرار گرفته است به صراحت تمام مىگويد : « هر انسان در انتخاب دين و مذهب چه عملى و چه به صورت نظرى كاملا آزاد و مختار است »
حالا سازمان ملل متحد اين حق را به مردم بدهد يا ندهد ، آزادى يك مسئله كاملا انسانى است و با فطرت و طبيعت او ارتباط مستقيم دارد و