ترجمه :
اين است آيات قرآن و كتاب روشنگر كه هدايت و بشارت مؤمنان است .
آنها كه نماز ميگزارند و زكات ميدهند و به آخرت يقين دارند . آنها كه به آخرت ايمان ندارند اعمالشان را بر ايشان زينت دادهايم و آنها كورند . براى آنان است بدى عذاب و در آخرت از زيانكارترين مردمانند . تو قرآن را از جانب حكيمى عليم تلقى مىكنى . هنگامى كه موسى بخانوادهء خود گفت : آتشى مىبينم كه به زودى از آن خبرى يا آتش گيرهاى براى شما مىآورم ، شايد گرم شويد . همين كه نزد آتش آمد ، ندا شد كه كسى كه در آتش و در اطراف آتش است مبارك گشته است و منزه است خدايى كه رب العالمين است . اى موسى ، منم خداى توانا و حكيم . عصايت را بيفكن چون ديدش كه مانند مارى مىجنبد ، برگشت و تعقيب نكرد . اى موسى ، نترس كه رسولان نزد من ترسى ندارند .
قرائت :
شهاب قبس : كوفيان و رويس بدون اضافه و ديگران به اضافه خواندهاند .
وجه اول اين است كه قبس صفت باشد به معنى مقبوس و وجه دوم اين است كه قبس بمعنى شيء باشد كه از آتش گرفته شود .
اعراب :
هُدىً وَ بُشْرى
: در محل رفع يا نصب . نصب بنا بر اين است كه حال باشند و