حسن گويد : دفاع آنها به همان نحوى است كه در شريعت ، مطلوب است . نظير
« لا يُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلَّا مَنْ ظُلِمَ »
( خداوند دوست نميدارد كه سخن بزشتى گفته شود ، مگر كسى كه مظلوم باشد : نساء 148 ) يعنى هجو مشركين را پاسخ مىگويند .
سپس آنها را تهديد كرده ، مىفرمايد :
وَ سَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ
: به زودى مىدانند كه بازگشتشان به كجا خواهد بود ! بازگشت آنها بسوى آتش است كه از آن به خدا بايد پناه برد .