فَأَوْحَيْنا إِلى مُوسى أَنِ اضْرِبْ بِعَصاكَ الْبَحْرَ
: به موسى وحى كرديم كه عصايت را برود نيل - كه ميان ايله و مصر است و بقولى درياى قلزم كه ميان مكه و يمن است تا مصر - بزن .
فَانْفَلَقَ
: موسى عصا را به دريا زد : دريا شكافته شد و دوازده راه عبور در آن پديد آمد و آب در سمت چپ و راست راه ، به پا ايستاد .
فَكانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ
: و هر قسمتى از دريا كه در ميان راهها قرار - داشت همچون كوهى عظيم گرديد .
وَ أَزْلَفْنا ثَمَّ الْآخَرِينَ
: آن گاه فرعون و قومش را به نزديك دريا آورديم .
برخى گويند : يعنى فرعون و قومش را در دريا جمع كرديم .
برخى گويند : يعنى آنها را به مرگ نزديك ساختيم .
وَ أَنْجَيْنا مُوسى وَ مَنْ مَعَهُ أَجْمَعِينَ
: و موسى و همهء بنى اسرائيل را از غرق شدن نجات داديم .
ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ
: آن گاه فرعون و لشكريانش را غرق كرديم .
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً
: در شكافتن دريا و نجات موسى و قومش و غرق شدن فرعون و همراهانش دلالتى روشن بر توحيد ذات و صفات خداست .
وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ
: با اين دليل واضح و برهان روشن و معجزهء قاهر ، اكثرشان ايمان نياوردند . پس اى محمد از اينكه قومت از سخن حق ، فرار مىكنند ، وحشت مكن ، زيرا اينها نيز در انكار حق و قبول باطل ، به عادت گذشتگانند .
وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
: خداى تو در سلطانش مقتدر و به خلقش رحيم است .
برخى گويند : از قوم فرعون جز آسيه - زن او - و مؤمن آل فرعون و مريم كه استخوانهاى يوسف را نشان داد كسى ايمان نياورد .