را كم وانمود ميكرد ششصد هزار نفر بودند اما لشكريان فرعون از شمار بيرون بودند .
وَ إِنَّهُمْ لَنا لَغائِظُونَ
: اينان بواسطهء مخالفت و فرار و بردن زر و زيورهايى كه به عاريه گرفته بودند و ترك بندگى ، ما را بخشم آوردهاند .
وَ إِنَّا لَجَمِيعٌ حاذِرُونَ
: و ما از شر آنها بيمناكيم و خود را براى سركوفت ايشان مهيا كردهايم .
سپس در بارهء كيفيت هلاك آنها ميفرمايد :
فَأَخْرَجْناهُمْ مِنْ جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ وَ كُنُوزٍ وَ مَقامٍ كَرِيمٍ
: آل فرعون را از بوستانها و چشمههاى جارى و گنجها و خانههاى خوبى كه در آن سكونت داشتند اخراج كرديم .
ابن عباس « مقام » را بمعنى منبرى كه بر آن سخن مىگفتند ، دانسته و برخى گفتهاند : بمعنى مجالسى است كه بزرگان مىنشستند و در آن به مشورت و گفتگو مىپرداختند . بعضى هم اين كلمه را به معنى اصطبل اسبان دانستهاند .
كَذلِكَ وَ أَوْرَثْناها بَنِي إِسْرائِيلَ
: هم چنان كه اخبار فرعونيان را براى تو شرح داديم ، بنى اسرائيل را پس از هلاك ايشان بمصر برگردانديم و همهء اموال و ذخاير و زينتها و باغها و كاخها را به ايشان داديم .
فَأَتْبَعُوهُمْ مُشْرِقِينَ
: فرعونيان هنگام طلوع آفتاب بود كه به موسى و بنى اسرائيل رسيدند .
فَلَمَّا تَراءَا الْجَمْعانِ قالَ أَصْحابُ مُوسى إِنَّا لَمُدْرَكُونَ
: همين كه دو گروه با يكديگر روبرو شدند ، همراهان موسى گفتند : ما گرفتار مىشويم و طاقت لشكريان فرعون را نداريم .
قالَ كَلَّا إِنَّ مَعِي رَبِّي سَيَهْدِينِ
: اما موسى با اعتماد و اطمينان به خدا گفت :
آنها هرگز بما دسترسى پيدا نمىكنند . پندار شما نابجاست . از اين حرفها نزنيد .
خدا ياور من است و مرا به راه نجات رهنمون ميگردد .
سدى گويد : يعنى مرا كفايت مىكند .