ترجمه :
نديدند كه شب را آفريديم تا در آن بيارامند و روز را وسيلهء بينايى قرار داديم ؟ در اين كار آياتى است براى مردمى كه ايمان آورند . روزى كه در صور دميده شود ، همهء آنها كه در آسمانها و زمينند مىترسند مگر كسانى كه خدا بخواهد و همگى با خوارى وارد صحراى محشر مىشوند ، كوهها را مىبينى و مىپندارى كه جامدند و حال آنكه مثل ابرها در حركتند . آفرينش خدايى كه هر چيزى را متقن ساخته است . او بكردار شما آگاه است . هر كس نيكى بياورد ، پاداشش بهتر از آن است و در قيامت از ترس ايمن است و هر كس بدى بياورد به پيشانى در آتش مىافتد .
آيا جز كيفر كردارتان به شما داده مىشود ؟ همانا مأمورم كه خداى اين شهر را كه احترامش بخشيده و هر چيزى براى اوست پرستش كنم و مأمورم كه اهل اسلام باشم و قرآن بخوانم . هر كس هدايت شود براى خود اوست و هر كس گمراه شود من از ترسانندگانم . بگو : ستايش خدا را ، به زودى آيات خود را به شما نشان ميدهد و مىشناسيد و خدايت از كردارتان غافل نيست .
قرائت :
اتوه : حمزه و حفص و خلف به همزه و فتح تاء و ديگران به الف و ضم تاء خواندهاند و بنا بر اين اسم فاعل است .
تفعلون : بصريان بجز سهل و ابن كثير و حماد و اعشى و برجمى به تاء و ديگران به ياء خواندهاند .
من فزع يومئذ : كوفيان « فزع » را تنوين داده و « يوم » را نصب خواندهاند .