آنهاست ، مىنوشانيم و در آنها براى شما منافع بسيارى است او از آنها ميخوريد و بر آنها و بر كشتىها سوار مىشويد . نوح را بسوى قومش فرستاديم . گفت : اى قوم ، خداوند را پرستش كنيد . جز او شما را خدايى نيست . آيا تقوى بيشتر نمىكنيد ؟
اشراف قوم گفتند : اين نيست مگر بشرى مثل شما . ميخواهيد بر شما برترى پيدا كند . اگر خدا ميخواست ، فرشتگانى مىفرستاد . نظير چنين چيزى در ميان نياكانمان نشنيدهايم . او نيست مگر مردى ديوانه كه بايد صبر كنيد تا هنگام مرگش فرا رسد .
قرائت :
سيناء : اهل حجاز و ابو عمرو به كسر سين و ديگران بفتح خواندهاند و در هر دو صورت غير منصرف است .
تنبت : ابن كثير و ابو عمرو و يعقوب - از روح - بضم تاء و ديگران بفتح تاء و ضم باء خواندهاند . بنا بر اول حرف جر ، يا زائد است يا متعلق به مفعول محذوف است و ممكن است در محل حال باشد .
مقصود :
وَ شَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُورِ سَيْناءَ
: و بوسيلهء آب باران درخت زيتون را در كوه طور رويانيديم . علت اينكه درخت زيتون را بالاختصاص ذكر مىكند ، اين است كه اين درخت عبرت انگيز است . زيرا سابقه ندارد كه كسى آن را آب داده باشد . اين درخت ميوهاى دارد كه از آن روغن بدست مىآيد و منفعت آن بسيار است . سيناء نام محلى است كه كوه طور در آن واقع است . قول صحيحتر همين است . كلمهء سيناء بقول ضحاك ، نبطى و بقول عكرمه ، حبشى است . مجاهد گويد : نام سنگهاى آن وادى است . برخى گويند : سيناء بركه است . برخى گويند : طور سيناء ، كوه مشجر است . برخى گويند : كوه است . يعنى همان كوهى كه ميان مصر و ايله واقع شده و در آنجا بر حضرت موسى وحى نازل شد .
تَنْبُتُ بِالدُّهْنِ وَ صِبْغٍ لِلْآكِلِينَ
: از ميوه درخت زيتون ، روغن كه هم نان خورش است ، و هم فوايد ديگر دارد بدست مىآيد . مقصود اين است كه نان را با روغن