برخى گويند : يعنى هر كس اين نعمتها را انكار كند ، معصيت كار است .
در بارهء اين آيه اختلاف است . برخى گويند : در بارهء پيامبر است . برخى گويند :
در بارهء امت است . از ائمهء اهل بيت ( ع ) روايت است كه در بارهء مهدى آل محمد است .
امام چهارم ( ع ) اين آيه را خواند و فرمود : به خدا آنها شيعهء مايند كه خداوند بدست مردى از ما كه مهدى اين امت است ، اين وعدهها را در بارهء آنها انجام ميدهد . پيامبر خدا در بارهء او فرمود : اگر از دنيا يك روز مانده باشد ، خدا آن روز را طولانى مىسازد تا مردى از عترت من كه همنام من است ، زمامدار شود و زمين را بعد از آنكه پر از ظلم و جور شده ، پر از عدل و داد كند . نظير همين روايت از امام باقر و امام صادق ( ع ) نيز روايت شده است .
پس منظور از
« الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ »
پيامبر و اهل بيت است . اين آيه آنها را مژده مىدهد كه خليفه مىشوند و در تمام بلاد قدرت را بدست مىگيرند و در وقت قيام مهدى ( ع ) ايمن خواهند شد .
مقصود از
« كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ »
اين است كه قبلا هم خداوند افرادى را كه صالح خلافت بودهاند ، قدرت و خلافت بخشيده است . مثل آدم و داوود و سليمان .
شاهد آن اين آيات است :
« إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً »
( در روزى زمين خليفهاى قرار مىدهم : بقره 30 )
« يا داوُدُ إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ »
( اى داود ، ترا در روى زمين خليفه ساختيم : ص 26 )
« فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً »
( آل ابراهيم را كتاب و ملك عظيم داديم : نساء 54 ) .
تمام ائمهء طاهرين ( ع ) بر اين مطلب اجماع دارند و اجماع آنها حجت است .
زيرا رسول خدا فرمود : « من در ميان شما دو چيز سنگين ترك مىكنم : كتاب خدا و عترتم . از هم جدا نميشوند تا بر سر حوض بر من وارد شوند » .
وانگهى هنوز مسلمانان و مؤمنين در روى زمين قدرت كامل پيدا نكردهاند .
بنا بر اين بايد در انتظار روزى بود كه خداوند به اين وعدهء خود جامهء عمل بپوشد .
زيرا خدا خلف وعده نميكند .