آيهء :
« وَ لا تَمُدَّنَّ . . . »
به همين مناسبت نازل گرديد تا تسليتى باشد براى پيامبر نسبت به دنيا .
مقصود :
وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ
: ديدگانت را به آنچه به بعضى دادهايم خيره مساز . تفسير اين آيه در سورهء حجر ( ذيل آيه 88 ) آمده است .
ابى بن كعب گويد : از اين آيه برمىآيد كه هر كس به خدا دل نبندد ، حسرت دنيا او را از پاى درمىآورد و هر كس چشم از مال و ثروت مردم برندارد ، حزنش طولانى است و خشمش فرو نمىنشيند و هر كس نعمت خدا را تنها در خوردنيها و نوشيدنيها ببيند ، دانشش كم و عذابش نزديك است .
اصحاب ما از امام صادق ( ع ) نقل كردهاند كه چون اين آيه نازل شد ، پيامبر راست نشست و سخن بالا را بر زبان آورد .
زَهْرَةَ الْحَياةِ الدُّنْيا
: خرمى و تازگى و منظرههاى جالب و ديدنى زندگى دنيا ، نبايد ترا مشغول و خيره گرداند .
ابن عباس و قتاده گويند : مقصود زينت زندگى دنياست .
لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ
: اين نعمتهاى گوناگون و جالب و خيره كننده را به ايشان دادهايم كه آنها را در معرض امتحان قرار دهيم . و آنچه هستند در مورد عمل به حق و اداى حقوق ، آشكار شوند .
برخى گويند : يعنى با دادن اين ثروتها ميخواهيم بر آنها سخت بگيريم و ببينيم آيا با اينهمه ثروت ، از تو اطاعت مىكنند يا نه ؟
برخى گويند : يعنى ميخواهيم آنها را عذاب كنيم . زيرا گاهى توسعهء روزى براى عذاب است . از اينرو امام ( ع ) ميفرمايد : اگر دنيا به قدر بال مگسى پيش خدا ارزش داشت ، بكافر شربت آبى از آن نميداد .
وَ رِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَ أَبْقى
: رزق خدا كه در آخرت به تو وعده داده ، از اين روزيهاى دنيوى كه به اينها دادهايم بهتر و با دوامتر است .