مىدهيم و سرانجام نيك براى پرهيزكارى است . گويند : چرا معجزهاى از پيش پروردگارش براى ما نياورد ؟ مگر توضيح آنچه در كتب پيشينيان است ، براى ايشان نيامده است ؟ اگر پيش از نزول قرآن هلاكشان ميكرديم ميگفتند : پروردگارا چرا رسولى بسوى ما نفرستادى تا پيش از آنكه ذليل و درمانده شويم آيات ترا پيروى كنيم ؟ بگو : همه منتظرند . شما هم منتظر باشيد . خواهيد دانست كه اهل راه راست و اهل هدايت چه كسانى هستند ؟
قرائت :
زهرة : يعقوب و سهل بفتح هاء و ديگران به سكون خواندهاند . زهره بمعنى نيكى است و فتح هاء آن نيز جايز است .
ا و لم تأتهم : اهل مدينه و بصره و نيز قتيبه و حفص به تاء و ديگران به ياء خواندهاند .
اعراب :
زهرة : منصوب است به معنى « متعنا » يعنى « جعلنا لهم زهرة . . . » ممكن است حال از هاء « به » باشد .
- لَوْ أَنَّا أَهْلَكْناهُمْ
: يعنى « لو ثبت اهلاكهم » زيرا « لو » فعل مىخواهد . پس
« أَنَّا أَهْلَكْناهُمْ »
در محل رفع و فاعل فعل مقدر است .
مَنْ أَصْحابُ الصِّراطِ
: مبتدا و خبر است و فعل « تعلمون » تعليق شده است .
شأن نزول :
ابو رافع گويد : براى پيامبر مهمان رسيد . مرا پيش يهودى فرستاد و فرمود : بگو پيامبر خدا مىگويد مقدارى آرد به من به فروش يا تا اول ماه رجب به من قرض بده . من نزد يهودى رفتم و پيغام را رساندم . گفت : به خدا به او نميفروشم و قرض نميدهم . من برگشتم و سخن او را بعرض پيامبر رساندم . فرمود : به خدا ، اگر به من ميفروخت يا قرض ميداد ، به او ميدادم . من در آسمان و زمين امينم . اكنون زره آهنين مرا نزد او ببر .