در هر حال آيهء شريفه به آدم نسبت فراموشى داده است . آيا آدم همه چيز را فراموش كرده بود ؟
1 - فراموش كرده بود كه اگر از درخت ممنوع بخورد از بهشت اخراج مىشود .
2 - فراموش كرده بود كه خداوند شيطان را دشمن خودش و زنش معرفى كرده بود .
3 - فراموش كرده بود كه نهى از هر نوع درختى است و او تصور ميكرد نهى از درخت خاصى است .
نظم آيات :
آيهء « وَ كَذلِكَ أَنْزَلْناهُ قُرْآناً . . . » متصل است به « كَذلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ » برخى گويند : متصل است به قصهء موسى . يعنى همانطورى كه تورات را بر موسى نازل كرديم ، قرآن را هم به تو نازل كرديم . وجه اتصال : « وَ لَقَدْ عَهِدْنا إِلى آدَمَ . . . » به ما قبل اين است كه چون تصريف آيات را در قرآن ذكر كرد و نشان داد كه قرآن وسيلهء تذكر است ، پيامبر را امر كرد كه همچون آدم عهد را فراموش نكند . برخى گويند : متصل است به « وَ لا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ » . يعنى از خوف فراموشى الفاظ قرآن شتاب نكن بلكه به خدا توكل كن و از او توفيق بخواه زيرا پدرت آدم عهد خدا را فراموش كرد . برخى گويند : عطف است بر : « كَذلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ . . . » يعنى پس از نقل داستان موسى بنقل داستان آدم پرداخت .