در هر حال آيهء شريفه به آدم نسبت فراموشى داده است . آيا آدم همه چيز را فراموش كرده بود ؟
1 - فراموش كرده بود كه اگر از درخت ممنوع بخورد از بهشت اخراج مىشود .
2 - فراموش كرده بود كه خداوند شيطان را دشمن خودش و زنش معرفى كرده بود .
3 - فراموش كرده بود كه نهى از هر نوع درختى است و او تصور ميكرد نهى از درخت خاصى است .
نظم آيات :
آيهء
« وَ كَذلِكَ أَنْزَلْناهُ قُرْآناً . . . »
متصل است به
« كَذلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ »
برخى گويند : متصل است به قصهء موسى . يعنى همانطورى كه تورات را بر موسى نازل كرديم ، قرآن را هم به تو نازل كرديم .
وجه اتصال :
« وَ لَقَدْ عَهِدْنا إِلى آدَمَ . . . »
به ما قبل اين است كه چون تصريف آيات را در قرآن ذكر كرد و نشان داد كه قرآن وسيلهء تذكر است ، پيامبر را امر كرد كه همچون آدم عهد را فراموش نكند .
برخى گويند : متصل است به
« وَ لا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ »
. يعنى از خوف فراموشى الفاظ قرآن شتاب نكن بلكه به خدا توكل كن و از او توفيق بخواه زيرا پدرت آدم عهد خدا را فراموش كرد .
برخى گويند : عطف است بر :
« كَذلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ . . . »
يعنى پس از نقل داستان موسى بنقل داستان آدم پرداخت .