ابن عباس مىگفت : قانع كسى است كه به آنچه به او دهند قناعت كند و معتر كسى است كه در خانهها بيايد . زهير مىگويد :
على مكثريهم حق من يعتريهم * و عند المقلين السماحة و البذل
بر ثروتمندان ايشان است حق كسانى كه بر در خانهها حاضر مىشوند و پيش تهيدستان آنهاست بذل و بخشش .
در روايت است كه سزاوار است ، ثلث قربانى را اطعام كنند و ثلث آن را به قانع و معتر دهند و ثلث ديگر را بدوستان اهدا كنند .
كَذلِكَ سَخَّرْناها لَكُمْ
: چنان كه وصف كرديم ، آنها را براى شما رام كرديم تا در برابر ارادهء شما تسليم باشند و آنها را نحر يا ذبح كنيد و از آنها سوارى بگيريد و از نتاج آنها استفاده كنيد . اما حيوانات وحشى و درندگان براى شما رام نيستند .
لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
: شايد شما شكر اين نعمت را بجاى آوريد .
لَنْ يَنالَ اللَّهَ لُحُومُها وَ لا دِماؤُها وَ لكِنْ يَنالُهُ التَّقْوى مِنْكُمْ
: گوشت و خون قربانيها به خدا نمىرسد ، اما تقواى شما به خدا مىرسد . كنايه از اينكه خدا از شما قبول مىكند . معمولا چيزهايى كه مورد قبول انسان است مىگويند به او مىرسد .
خداوند هم خطاب خود را بر اساس محاورات مردم صادر فرموده است .
رسم عرب جاهلى اين بود كه در موقع قربانى در برابر كعبه مىايستادند و خونها را قربة الى اللَّه ، به اطراف كعبه مىپاشيدند ( به گمان اينكه خداوند از اين خونها استفاده مىبرد . اما قرآن اعلام داشت كه خداوند به گوشت و خون محتاج نيست و چيزى از اينها به خدا نمىرسد ولى تقوى كه عبارت از آن حالت اخلاص و توجه است ، به خدا مىرسد ) .
كَذلِكَ سَخَّرْناها لَكُمْ
: تفسير آن گذشت .
لِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلى ما هَداكُمْ
: تا خدا را بخاطر اينكه راه دين را براى شما روشن كرد ، تكبير گوييد . برخى گويند : يعنى بگوييد : اللَّه اكبر على ما هدانا .
وَ بَشِّرِ الْمُحْسِنِينَ
: اهل توحيد و نيكو كاران را بشارت ده .