سپس از ذكر ساجدان منصرف شده ، مىفرمايد :
وَ كَثِيرٌ حَقَّ عَلَيْهِ الْعَذابُ
: و بسيارى از مردم از توحيد و عبادت خدا سرپيچى ميكنند و مستوجب عذاب مىشوند . بديهى است كه استحقاق عذاب ناشى از ترك سجود است .
وَ مَنْ يُهِنِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ مُكْرِمٍ
: هر كه را خداوند بدبخت و خوار كند و وارد دوزخ سازد ، كسى نيست كه او را يارى كند و سعادت بخشد و به بهشت برد . زيرا كيفر و پاداش بدست خداست .
إِنَّ اللَّهَ يَفْعَلُ ما يَشاءُ
: خدا هر كه را خواهد نعمت بخشد و هر كه را خواهد انتقام گيرد . ( البته انعام و انتقام خدا بمقتضاى ايمان و كفر است نه بدون جهت و دليل ) .