اطمينان يابد و اگر فتنهاى به دو رسد ، روگردان شود . دنيا و آخرت را زيان كرده است .
اين است زيان آشكار . جز خدا چيزهايى را ميخواند كه به او سود و زيان نميرساند .
اين است گمراهى آشكار . كسى را ميخواند كه زيانش از سودش نزديكتر است . چه دوست و همدمى بد است ! خدا مردم مؤمن و نيكوكار را به بهشت كه در زير آن نهرها روان است داخل مىكند . خدا هر چه بخواهد مىكند . كسى كه گمان دارد كه خدا پيامبر را در دنيا و آخرت يارى نميكند ، ريسمانى به آسمان كشد ، آن گاه قطع كند و ببيند آيا نيرنگش چيزى را كه مايهء خشم او شده است مىبرد ؟
قرائت :
خسر الدنيا : برخى « خاسر الدنيا » خواندهاند . وجه اول اين است كه بدل است از « انقلب على وجهه » و وجه دوم اين است كه حال است .
ثم ليقطع : برخى به سكون لام و برخى به كسر لام خواندهاند . اصل اين لام مكسور است و بنا بر اين اگر ساكن شود بخاطر اين است كه حرف عطف جزء كلمه شمرده شود . مثل « و ليوفوا » و « و ليطوفوا »
لغت :
حرف : طرف و جانب اطمينان : آرامش فتنه : محنت انقلاب : بازگشت عشير : همدم نصرت : يارى سبب : وسيله . به ريسمان و راه و پول « سبب » گفته مىشود .
اعراب :
لَمَنْ ضَرُّهُ أَقْرَبُ
: برخى گويند : اين لام در اصل مؤخر است . يعنى « من لضره . . . » علت اين است كه لام براى قسم است و بهتر است كه مقدم شود . ( مطالب و اقوال