مقصود :
بدنبال مطالب پيش در بارهء عيسى مىفرمايد :
وَ الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَها
: ياد كن مريم دختر عمران را كه دامن خود را پاك نگاه داشت و پيرامون فساد و بد نامى نگشت .
فَنَفَخْنا فِيها مِنْ رُوحِنا
: پس روح مسيح را در او دميديم . در اينجا روح مسيح را روح خود مىنامد و اين بخاطر شرافت عيسى است . برخى گويند : يعنى به جبرئيل امر كرديم تا در گريبان مريم بدمد . آن گاه مسيح را در رحمش آفريديم .
وَ جَعَلْناها وَ ابْنَها آيَةً
لِلْعالَمِينَ
: و هر دو را براى مردم آيت قرار داديم .
اين كه نميگويد : « آيتين » به منظور دلالت است و احتياجى به تثنيه آوردن ندارد .
( بعلاوه منظور اين است كه ولادت عيسى آيت است ) از اين جهت اينها آيتند كه دخترى بدون مرد باردار مىشود و پسرى بدون پدر به دنيا مىآيد و در گهواره زبان به سخن مىگشايد و دامن مادر را از لوث تهمت پاك مىكند .
إِنَّ هذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً واحِدَةً
: اين دين شما يكى است . اصل امت ، جماعتى است كه در مسير واحدى باشد . از اينرو شريعت و دين را « امت واحده » خوانده است .
زيرا پيروان يك دين ، يك هدف دارند .
برخى گويند : يعنى اين پيامبران از خود شمايند . شما بايد به آنها اقتدا كنيد كه آنها اجتماع بر حق دارند .
وَ أَنَا رَبُّكُمْ فَاعْبُدُونِ
: من خالق شمايم . مرا بيكتايى بپرستيد .
سپس در بارهء اختلاف يهود و نصارى مىفرمايد :
وَ تَقَطَّعُوا أَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ
: در ميان آنها تفرقه افتاد و يكديگر را لعن كردند .
و از يكديگر بيزارى جستند . سپس آنها را تهديد كرده ، مىفرمايد :
كُلٌّ إِلَيْنا راجِعُونَ
: همهء آنهايى كه اجتماع مىكنند يا متفرق مىشوند ، بما برميگردند و ما آنها را جزا ميدهيم .
فَمَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلا كُفْرانَ لِسَعْيِهِ
: كسى كه كارهاى نيكو