اعتراف ايشان گفت : آيا بتهايى پرستش مىكنيد كه براى شما هيچ سود و زيانى ندارند .
اينها اگر قادر بودند بشما سود و زيان برسانند ، مىتوانستند ضرر را از خود دور سازند . وانگهى هر كس قادر بر سود و زيان رساندن باشد ، شايستهء پرستش نيست .
تنها كسى شايستهء پرستش است كه بر اصول نعمتها يعنى حيات و شهوت و قدرت و كمال عقل و ثواب و عقاب قادر باشد . سپس به منظور زشت شمردن كردار ايشان ميفرمايد :
أُفٍّ لَكُمْ وَ لِما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ
: اف بر شما و بر آنچه جز خدا پرستش مىكنيد .
زجاج گويد : يعنى كارهاى شما منقطع و بىفايده باد . در بارهء تفسير و اختلاف قرائت كلمهء « اف » در سورهء بنى اسرائيل سخن گفتهايم ( آيه 23 ) .
أَ فَلا تَعْقِلُونَ
: چرا در بارهء اين بتهاى بيجان و غير لايق پرستش فكر نميكنيد ؟
قالُوا حَرِّقُوهُ وَ انْصُرُوا آلِهَتَكُمْ
إِنْ كُنْتُمْ فاعِلِينَ
: هنگامى كه اين اعتراض تند را از ابراهيم شنيدند ، گفتند : ابراهيم را به آتش بسوزانيد و خدايانتان را تعظيم و يارى كنيد ، اگر اهل يارى و كمك هستيد .
گويند : مردى كه پيشنهاد سوزاندن ابراهيم كرد ، يكى از كردهاى ايران بود كه بكيفر كردارش زمين او را بلعيد .
برخى گويند : گويندهء اين سخن نمرود بود .
بدنبال اين پيشنهاد ، مردم به جمع آورى هيزم پرداختند . اگر كسى بيمار مىشد ، به بازماندگان خود وصيت مىكرد كه در كار جمع آورى هيزم كوتاهى نكنند و قسمتى از تركهء خود را براى خريدارى هيزم وصيت مىكرد . زنهايى بودند كه پنبه - ريسى ميكردند و از اجرت آن براى سوختن ابراهيم و رضاى خدايان ! هيزم مىخريدند . سرانجام هيزم بسيارى فراهم شد و آتش شعلهور گرديد .
اما هر چه فكر ميكردند كه ابراهيم را چگونه در آتش بيفكنند ، پى نمى - بردند . تا اينكه شيطان آمد و آنها را به منجنيق آشنا كرد . براى نخستين بار منجنيق ساخته شد و ابراهيم بوسيلهء آن به آتش افكنده شد .