بخواند و اينهم محال است اما دوست گرفتن خدا محال نيست ، زيرا دوست گرفتن به معنى اختصاص دادن است و اين اشكالى ندارد .
بَلْ عِبادٌ مُكْرَمُونَ
: آنها فرزندان خدا نيستند . بلكه بندگان گرامى خدا هستند و خدا آنها را برگزيده است .
لا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ
: آنها جز به امر خدا تكلم نميكنند و همهء گفتارهاى ايشان بفرمان خداست و به همين جهت قدر و مقام آنها بالاست .
وَ هُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ
: آنها بفرمان خدا عمل مىكنند و كسى كه فرزند باشد ، اين اوصاف را ندارد .
يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ
: خداوند اعمال گذشته و آيندهء آنها را مىداند .
وَ لا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ
ارْتَضى
: و جز كسى را كه خدا دينش را بپسندد ، شفاعت نميكنند . يا اينكه كسى را شفاعت ميكنند كه خدا از آنها راضى باشد . ابن عباس گويد : اهل توحيد را شفاعت ميكنند . برخى گويند : كسانى را شفاعت ميكنند كه مستحق ثواب باشند . اما حقيقت معنى اين است كه آنها كسى را شفاعت مىكنند كه خدا به شفاعتش راضى باشد . پس اين جمله ، نظير :
« مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ »
است .
وَ هُمْ مِنْ خَشْيَتِهِ مُشْفِقُونَ
: آنها از ترس خدا به خود مىلرزند كه مبادا در عبادتش تقصيرى كنند .
وَ مَنْ يَقُلْ مِنْهُمْ إِنِّي إِلهٌ مِنْ دُونِهِ فَذلِكَ نَجْزِيهِ جَهَنَّمَ
: هر كدام از فرشتگان كه دعوى خدايى كند ، سزايش جهنم است و با ساير بندگان در استحقاق عذاب فرقى ندارد .
برخى گويند : مقصود شيطان است . زيرا او بود كه مردم را بعبادت خود فرا خواند .
اما برخى اين مطلب را قبول ندارند . زيرا جملهء فوق شرطيه است و بعلاوه شيطان فرشته نيست . ( بقول اكثر )
كَذلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ
: مشركينى كه خدا را با صفاتى كه لايقش نيست