إِنْ كُنَّا فاعِلِينَ
: ما اين كار را نكردهايم . اگر « ان » شرطيه باشد ، يعنى اگر اين كار را ميكرديم بدان نحو ميكرديم نه به اين نحو كه شما مىپنداريد .
بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْباطِلِ
: ما دليلهاى غالب را بر باطل وارد مىسازيم و حجت را بر شبهه و ايمان را بر كفر غالب مىسازيم .
فَيَدْمَغُهُ فَإِذا هُوَ زاهِقٌ
: در نتيجه ، حق بر باطل برترى پيدا مىكند و باطل از بين مىرود .
مقصود اين است كه خداوند حامى و آشكار كنندهء حق است در برابر باطل پس چگونه ممكن است كه خودش كار باطل انجام دهد ؟
وَ لَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُونَ
: هلاك و نابود شويد كه خدا را چگونه وصف مىكنيد و او را داراى رفيقه و فرزند مىپنداريد !
وَ لَهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
: ملك و ملك و آفرينش هر كه در آسمانها و زمين است ، از خداست . اين هم ردى است بر آنها كه خدا را داراى فرزند و شريك ميدانند . يعنى كسى كه حكومت و ملك و خلقت همگان از اوست ، چطور ممكن است داراى شريك و فرزند باشد .
وَ مَنْ عِنْدَهُ لا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِهِ
: فرشتگانى كه از لحاظ مقام و منزلت به خدا نزديكند ، از عبادت خدا تكبر نميورزند . يعنى آنها فرزند خدا نيستند . زيرا فرزند پدر را نمىپرستد .
وقتى گفته مىشود ، پيش امير اينقدر لشكر است - اگر چه آنها در شهرها و بلاد پراكنده باشند - مقصود قرب مكانى نيست .
وَ لا يَسْتَحْسِرُونَ
: و خسته نمىشوند .
يُسَبِّحُونَ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ لا يَفْتُرُونَ
: شب و روز خدا را از صفات نالايق تنزيه و تقديس ميكنند و از اين كار سست نمىشوند . كعبى گويد : تسبيح آنها مثل تنفس شما طبيعى و آسان است .