ترجمه :
آنها را بگذاريم كه چون موج در هم آميزند و در صور دميده مىشود و آنها را گرد مىآوريم و جهنم را در آن روز در معرض تماشاى كافران قرار مىدهيم . آنان كه چشمانشان از ياد من پوشيده شده بود و قدرت شنيدن نداشتند . آيا كسانى كافر شدند پنداشتند كه بندگان من خدايان ايشانند و آنها را حمايت مىكنند ! ؟
ما دوزخ را براى كافران بعنوان جايگاه پذيرايى آماده كردهايم . بگو : آيا شما را بزيانكارترين مردم آگاه كنم ؟ آنها كسانى هستند كه در زندگى اين جهان ، سعى ايشان تباه شد و گمان كنند كه كار نيكو مىكنند . آنان مردمى هستند كه به خداى خود و ملاقات او كافر شدند و اعمالشان تباه شد و روز قيامت آنها را ارزشى ندهيم و ارج نگذاريم ! اين است سرنوشت شوم ايشان ! بسبب اينكه كافر شدند و آيات و فرستادگان مرا استهزا كردند ، كيفر ايشان جهنم است .
قرائت :
أ فحسب : از ابو بكر و يعقوب برفع باء و سكون سين نقل شده است . در اين صورت يعنى : آيا براى كافرين همين اندازه بس است كه مخلوقات مرا پرستش كنند ؟
لغت :
ترك : رها كردن . اين معنى در مورد خداوند بطور مجازى صحيح است ، يعنى توجهى نكرديم .
نزل : غذاى مهمان . نزيل يعنى مهمان - شاعر گويد :
نزيل القوم اعظمهم حقوقا * و حق اللَّه فى حق النزيل
يعنى : اين قوم آن چنان صاحب كرم هستند كه حقوق مهمان ايشان ، بىنهايت بزرگ است و با حقوق خداوند برابرى مىكند .
اعراب :
أَنْ يَتَّخِذُوا
: منصوب به « حسب » . اگر اين كلمه به سكون سين و رفع خوانده شود ،
أَنْ يَتَّخِذُوا
خبر آن است .