بازگشت ، كشتى را غصب مىكرد . اين مطلب را خضر مىدانست ولى صاحبان كشتى نمىدانستند .
وَ أَمَّا الْغُلامُ فَكانَ أَبَواهُ مُؤْمِنَيْنِ
: پسر بچهاى را كه بقتل رسانيدم ، به علت اين بود كه كافر بود و پدر و مادرش مؤمن بودند .
فَخَشِينا أَنْ يُرْهِقَهُما طُغْياناً وَ كُفْراً
: دانستيم كه اگر باقى بماند ، طغيان و كفر او پدر و مادر را هم گرفتار مىكند . اين جمله از كلام خداست ، نه از كلام خضر .
ممكن است اين كلام از خود خضر باشد . يعنى : بيم داشتيم كه پدر و مادر خود را بطغيان و كفر وادارد ، زيرا مرتكب كارهايى مىشد كه آنها را بدفاع و تعصب وادار مىكرد .
و بخاطر او دست بكارهايى مىزدند كه كفر و طغيان و تجاوز از حد شمرده مىشد . برخى گويند : يعنى دوست نداشتيم كه پسر از راه سركشى و كفر ، پدر و مادر را به گناه و ستم وادار كند .
فَأَرَدْنا أَنْ يُبْدِلَهُما رَبُّهُما خَيْراً مِنْهُ زَكاةً وَ أَقْرَبَ رُحْماً
: خواستيم خداوند بجاى او فرزندى بايشان بدهد كه از حيث دين و پاكى و شايستگى ، بهتر از او باشد و در بارهء آنها رحم و محبت بيشترى از خود نشان دهد ، برخى گويند : براى اينكه مشمول مهربانى ايشان قرار بگيرد ، شايستهتر باشد . مطرف گويد : به خدا سوگند ، مىدانيم كه روز ولادت او پدر و مادر خوشحال و روز قتل او محزون شدند . اگر اين طفل باقى مىماند ، موجب هلاك پدر و مادر مىشد ، مرد مؤمن بايد به قسمت الهى راضى باشد ، زيرا قضاى الهى براى مؤمن بهتر است از آنچه خودش بخواهد . انسان بايد به قضاى الهى راضى باشد و بداند كه آنچه را خدا خواسته و او نمىپسندد ، بحالش بهتر و سودمندتر است . بايد از خداوند طلب نيكى كرد و به قضاى او راضى شد . در روايت است كه : خداوند در عوض به آنها دخترى داد كه از او هفتاد پيامبر بوجود آمد . برخى گفتهاند : آن دختر بهمسرى يكى از انبياء در آمد و از او پيامبرى به دنيا آمد كه بدست او امتى هدايت شد .
از قضيهء كشتن اين پسر بچه برميآيد كه خداوند بايد به بندگان خود لطف