[ سوره الإسراء ( 17 ) : آيات 1 تا 3 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بارَكْنا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آياتِنا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ ( 1 ) وَ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ وَ جَعَلْناهُ هُدىً لِبَنِي إِسْرائِيلَ أَلاَّ تَتَّخِذُوا مِنْ دُونِي وَكِيلاً ( 2 ) ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنا مَعَ نُوحٍ إِنَّهُ كانَ عَبْداً شَكُوراً ( 3 )
ترجمه :
منزه است كسى كه شبى بندهء خود را از مسجد الحرام به مسجد الاقصى - كه اطرافش را مبارك ساختهايم - برد ، تا آيات خود را نشانش دهيم . خداوند شنوا و بيناست . موسى را كتاب داديم و كتابش را وسيلهء هدايت بنى اسرائيل قرار داديم كه غير از من ذريهء كسانى را كه با نوح سوار كرديم ، مورد اعتماد قرار ندهند . نوح بندهاى سپاسگزار بود .
قرائت :
الا تتخذوا : ابو عمرو اين كلمه را به ياء و ديگران بتاء خواندهاند . قرائت اول بخاطر اين است كه : آيه در مقام خطاب نيست و ضمير آن به « بنى اسرائيل » باز - مىگردد . قرائت دوم ، از باب انصراف از غيبت به خطاب است و از لحاظ معنى ، با قرائت