4 - حسن گويد : يعنى هر كه در دنيا گمراه است ، در آخرت ، گمراهتر است ، زيرا توبهء او قبول نمىشود . زجاج هم اين قول را اختيار كرده است و گويد : مقصود اين است كه : هر كس در اين جهان كور باشد و از هدايت خداوند ، استفاده نكند و تائب نگردد ، در آخرت كورتر و گمراهتر است ، زيرا راهى بسوى هدايت ، نمىيابد .
نظم آيات :
در بارهء اتصال
يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ
وجوهى گفتهاند :
1 - در آيهء پيش در بارهء تفضيل بنى آدم ، سخن گفت . در اين آيه بيان كرد كه اين تفضيل ، در روز قيامت است ، زيرا آن روز ، اهل هدايت ، به ثواب خود مىرسند .
2 - اين آيه متصل است به
إِنَّ عَذابَ رَبِّكَ كانَ مَحْذُوراً
يعنى : بترسيد از روزى كه هر امتى را بنام پيشوايش بخوانند .
3 - متصل است به « يعيدكم » يعنى : شما را روزى باز مىگرداند كه . . .
4 - سابقاً در بارهء اهل ايمان و اهل كفر ، سخن گفته بود . در اين آيه ، بيان كرد كه : چه پاداشهايى براى اهل ايمان و چه كيفرهايى براى اهل كفر مهيا كرده است .
اين كيفرها و پاداشها مطابق آن چيزى است كه در كتابهاى آسمانى ، ثبت شده است .
اين وجه ، از ابو مسلم است .