از عرب ، جن را مىپرستيدند ، ابن مسعود مىگويد : همين جنيان نيز اسلام آوردند ، اما آنها دست از پرستش خود برنداشتند .
جبائى گويد : سپس خداوند متوجه انبيا - كه آيهء قبل در بارهء آنها بود - شده ، مىفرمايد :
أُولئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلى رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ
: آنان كه آنها را خدا مىخوانند ، كوشش مىكنند كه از راه عبادت و اطاعت ، بدرگاهش قرب و منزلت پيدا كنند .
أَيُّهُمْ أَقْرَبُ
: تا معلوم شود كه قرب و منزلت كداميك ، پيش خداوند بيشتر است .
مقصود اين است كه : پيامبران با مقام بلند و شرافتى كه پيش خدا دارند ، جز خدا را پرستش نمىكنند ، بنا بر اين ، پرستش خداوند يكتا و ترك شرك و دوگانه پرستى براى شما لازمتر است ، بدين ترتيب ، مىخواهد مردم را تشويق كند كه به انبيا اقتدا كنند .
برخى گويند : يعنى فرشتگان و حضرت مسيح و . . . كه شما آنها را خدا مىدانيد ، خود بندگان مطيع خداوند هستند و كوشش مىكنند ، كه از راه عبادت ، بدرگاه او تقرب پيدا كنند و خود را برحمت او نزديكتر سازند . يا اينكه هر كدام مىخواهند بفهمند كه كداميك به رحمت خدا و اجابت او نزديكتر هستند .
وَ يَرْجُونَ رَحْمَتَهُ
وَ يَخافُونَ عَذابَهُ
: با اينهمه ، آنها براى خود طلب مغفرت كرده ، در برابر طاعت ، اميد رحمت و در برابر سركشى بيم عذاب دارند و مثل همهء بندگان ديگر خدا ، طريق بندگى مىپويند .
إِنَّ عَذابَ رَبِّكَ كانَ مَحْذُوراً
: عذاب پروردگارت دشوار است و همه بايد از آن بپرهيزند .
در پيرامون معناى « وسيله » ذيل آيهء
وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ
( مائده 35 ) سخن گفتهايم .