وَ لَقَدْ فَضَّلْنا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلى بَعْضٍ
: پيامبران اگر چه در عاليترين مراتب فضيلت ، قرار دارند ، لكن آنها نيز داراى طبقاتى بوده ، بعضى بر بعضى برترى دارند ، زيرا درجه ، ثواب ، اعجاز و كتاب برخى عاليتر است . از آنجا كه خداوند به باطن چيزها عالم بود ، پيامبر اسلام را براى نبوت اختيار كرد و او را بر ساير انبيا برترى بخشيد .
همانطورى كه ميان آنها نيز تفاوتى وجود دارد . براى ابراهيم آتش را رام و براى يونس آهن را نرم كرد . به سليمان سلطنت بخشيد و با موسى تكلم كرد و به پيامبر اسلام مزايايى بخشيد كه به هيچ كس نداده بود و او را خاتم پيامبران گردانيد .
سپس فرمود :
وَ آتَيْنا داوُدَ زَبُوراً
: حسن گويد : هر كتابى زبور است . لكن اين نام ، به كتاب داود اختصاص يافته ، همانطورى كه « فرقان » به قرآن اختصاص پيدا كرده است . اگر چه تمام كتابهاى آسمانى ، فرقان و جدا كنندهء حق و باطلند .
زجاج گويد : ذكر نام داود ، بخاطر اين است كه : به آنها بگويد : شما منكر برترى حضرت محمد ( ص ) و نازل شدن قرآن نشويد ، زيرا ما بداود نيز زبور بخشيديم .
اكنون به پيامبر خود مىفرمايد :
قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِهِ
: اى محمد ، به اين مشركين - كه غير خدا را مىپرستند - بگو : آنان را كه مىپنداريد خدا هستند ، بخوانيد تا زيانها را از شما دور كنند و حال شما را نيكو سازند .
فَلا يَمْلِكُونَ كَشْفَ الضُّرِّ عَنْكُمْ وَ لا تَحْوِيلًا
: آنها هيچ قدرتى ندارند و نمى - توانند زيانى را از شما دور كنند يا حال شما را نيكو سازند . يعنى : نمىتوانند قحطى را بفراوانى و فقر را به بىنيازى و بيمارى را به تندرستى تبديل كنند . برخى گويند :
يعنى نمىتوانند زيان شما را به ديگرى منتقل سازند . مقصود اين است كه : هر كس عجز دارد ، لايق خدايى و پرستش نيست .
مقصود از « من دونه » فرشتگان ، مسيح و عزير است كه به آنها نسبت خدايى داده مىشد . اين مطلب از ابن عباس و حسن است . برخى گويند : مقصود جن است ، زيرا قومى