آسمان نيستند و قدرتى ندارند ، پس براى خداوند شبيه قرار ندهيد . خدا مىداند و شما نمىدانيد .
قرائت :
يجحدون : ابو بكر از عاصم به تاء و ديگران به ياء خواندهاند . قرائت ياء براى اين است كه منظور غير مسلمين است ، زيرا مسلمانان منكر نعمتهاى خدا نميشوند .
مقصود از قرائت تاء اين است : قل لهم أ فبنعمة اللَّه تجحدون . آيهء بعد « . . . و بنعمة اللَّه هم يكفرون » مؤيد قرائت ياء است .
لغت :
حفدة : جمع « حافد » . اصل اين كلمه به معناى سرعت در عمل است . علت اينكه به ياران « حفدة » گفته مىشود ، اين است كه آنها در طاعت انسان ، كوشا هستند و سرعت عمل دارند . جميل گويد :
حفد الولائد حولها و استسلمت * بأكفهن ازمة الاجمال
يعنى : كنيزكان ، اطراف او به سرعت مىچرخند و فرمانبرى مىكنند . او مهار شتران را بدست ايشان سپرده است .
اعراب :
فَهُمْ فِيهِ سَواءٌ
: اين جمله ، اسميه است كه بجاى جملهء فعليه قرار گرفته و در محل نصب است ، زيرا جواب نفى است . يعنى « فيستووا » .
شيئا : يا بدل است از « رزقاً » يا مفعول است براى آن .
مقصود :
اكنون به بيان يكى ديگر از نعمتهاى خود پرداخته ، مىفرمايد :
وَ اللَّهُ فَضَّلَ بَعْضَكُمْ عَلى بَعْضٍ فِي الرِّزْقِ
: خداوند بمقتضاى حكمت خود ، روزى بعضى را توسعه داده و روزى بعضى را تنگ ساخته است .
فَمَا الَّذِينَ فُضِّلُوا بِرَادِّي رِزْقِهِمْ عَلى ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ فَهُمْ فِيهِ سَواءٌ
: در بارهء معناى آن دو قول است :