ترجمه :
و چون بخواهيم قريهاى را هلاك كنيم عياشانش را بسيار كنيم تا در آن سركشى كنند و گفتار خداوند بر آنها راست گردد و ويرانش كنيم . پس از نوح مردم بسيارى را هلاك كردهايم و همين بس كه پروردگارت بگناهان بندگان آگاه و بيناست . هر كه جهان گذران را خواهد ، در اين جهان هر چه خواهيم بهر كه اراده كنيم ، زود دهيم . سپس جهنم را نصيبش كنيم كه با سرزنش و دورى از رحمت حق ، وارد آن شود و هر كس آخرت را بخواهد و براى آن كوشش كند و اهل ايمان باشد ، كوشش آنان مورد سپاسگزارى است و پاداش دارد . و همه را ، آن گروه و اين گروه را ، از بخشش پروردگارت كمك دهيم و بخشش پروردگارت ، منع شدنى نيست . ببين چگونه برخى را بر برخى برترى دادهايم و درجات آخرت بزرگتر و برترى آن بيشتر است . با خداوند يكتا ، خدايى ديگر قرار نده كه نكوهيده و سرشكسته خواهى شد .
قرائت :
امرنا : عموم اين كلمه را بفتح همزه و ميم خواندهاند . يعقوب « آمرنا » خوانده .
قرائت على ع و حسن و ابو العاليه و قتاده و جماعتى نيز همين است . ابن عباس و ابو عثمان نهدى « امّرنا » خواندهاند . حسن و يحيى بن يعمر « امرنا » بفتح همزه و كسر ميم خواندهاند .
ابو عبيده گويد : « امرنا » يعنى « اكثرنا » ( زياد كرديم ) شاعر گويد :
ان يغبطوا يهبطوا و ان امروا * يوماً يصيروا للهلاك و النفد
يعنى : اگر غبطه خورند ، كم مىشوند و اگر بسيار شوند ، سر انجام به هلاكت و نيستى نزديك مىشوند .
ابو على گويد : « امرنا » يا به معناى « اكثرنا » ( فراوان ساختيم ) است ، يا به معناى امر كرديم و فرمان داديم . و بنا بر اين مقصود اين است كه چون بخواهيم مردم قريهاى را هلاك كنيم ، به افراد ثروتمند آنها فرمان مىدهيم و آنها نافرمانى مىكنند و هلاكشان مىكنيم .