غلهاى سنگين بر گردن آنها سنگينى مىكرد ، از گردن آنها بر مىدارد . برخى گويند : منظور از اين غلها همان امتحاناتى است كه براى آنها پيش آمد . مثل اينكه براى قبول شدن توبه ، يكديگر را بكشند و اگر نقطهاى از بدنشان با بول اصابت كرد ، بچينند و مثل حرمت روز شنبه و حرمت رگ و پيه و قطع عضوى كه خطا مىكند و وجوب قصاص ، نه ديه .
فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
: آنان كه به اين پيامبر ، ايمان آورده ، او را تصديق و تعظيم و در برابر دشمن از جان او دفاع كردند و از قرآن كه نور آن دلها را روشن مىكند ، به اطاعت پرداختند ، مردمى رستگارند . اينان بمراد خود مىرسند و از كيفر ، ايمنى دارند . كلمهء « مع » گاهى جانشين كلمهء « على » مىشود .
در روايت است كه پيامبر از اصحاب پرسيد : ايمان چه كسانى عجيبتر است ؟
گفتند : فرشتگان . فرمود : آنها نزد پروردگار هستند . چه مانعى دارند كه ايمان نياورند ؟ گفتند : پيامبران . فرمود : به آنها وحى مىشود . چرا ايمان نياورند ؟ ! گفتند : ما . فرمود : من در ميان شما هستم . چرا ايمان نياوريد ؟ ! اينان مردمى هستند كه بعد از شما خواهند آمد و كتاب خدا بدستشان خواهد رسيد و ايمان خواهند آورد . اين است معناى
« وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ »