بيان آيه 150 - 151
قرائت :
ام : ابن عامر و كوفيان بنقل از عاصم ، در اينجا و در سورهء طه بكسر ميم و ديگران در هر دو مورد به نصب خواندهاند .
فتحهء آن بخاطر كثرت استعمال و كسرهء آن بنا بر حذف ياء و بقاى حركت ما قبل است .
لغت :
اسف : خشمى كه همراه تاسف باشد .
عجله : انجام كارى پيش از وقت آن . به همين جهت عجله ناپسند است .
شماتت : خوشحالى دشمن از سر انجام كار كسى
اعراب :
غضبان : حال . مذكر آن غضبى است . اين كلمه بخاطر الف و نون كه شبيه الف تانيث است ، غير منصرف است .
مقصود :
اكنون خداوند در بارهء كارهايى كه موسى پس از بازگشت از ميقات و مشاهدهء گوساله پرستى قوم ، انجام داد ، مىفرمايد :
وَ لَمَّا رَجَعَ مُوسى إِلى قَوْمِهِ غَضْبانَ أَسِفاً قالَ بِئْسَما خَلَفْتُمُونِي مِنْ بَعْدِي
:
ابن عباس گويد : وقتى كه موسى بسوى قوم بازگشت ، غمگين بود . ابو الدرداء گويد :
متاسف و خشمگين بود . ابو مسلم گويد : معناى « غضبان و اسف » يكى است و تكرار آنها براى تاكيد است برخى گويند : از كردار قوم خشمگين و از اينكه از مناجات پروردگار محروم شده بود ، اندوهگين بود .