بيان آيه 146 - 147
قرائت
الرشد : كوفيان - بجز عاصم - به دو فتحه و ديگران بضم راء و سكون شين خواندهاند . تنها ابو عمرو ميان آنها فرق گذاشته و گفته است : قرائت دوم به معناى شايستگى عقلى - و قرائت اول به معناى شايستگى دينى است .
گاهى هم به اين معنى نيامده است . مثل :
حنت الى نعم الدهنا فقلت لها * امى بلا لا على التوفيق و الرشد
يعنى : به شتر دهناءِ اشتياق پيدا كرد و من به او گفتم : مقصود من اين است كه توفيق پيدا كنم و به آنى دست يابم .
لغت :
رشد : پيمودن راه حق . ضد « غى » به معناى گمراهى .
حبوط : سقوط عمل و دچار آفت شدن آن .
مقصود :
سَأَصْرِفُ عَنْ آياتِيَ الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ
: در معناى اين جمله چند وجه گفتهاند :
1 - يعنى مردم متكبر را از اينكه بوسيلهء آيات من كسب عزت و احترام كنند ، محروم مىسازم . اين عزت و احترام ، خاص مؤمنين است . چنان كه خداوند بموسى قدرتى بخشيد كه قبطيان را مىكشت و آنها از ترس اژدها جرات نداشتند از خود دفاع كنند و همچنين بنى اسرائيل را از دريا عبور داد و فرعون و قومش را غرق كرد . اين قول از ابو على جبائى است .
بنا بر اين منظور از آيات ، ممكن است ساير ادله باشد و ممكن است منظور