تورات ، كه بقولى از چوب و بقولى از زمرد ، به طول ده ذراع و بقولى از زبرجد سبز و ياقوت سرخ و بقولى تعداد آنها دو تا بود ، هر چه كه براى دين لازم بود ، اعم از موعظه و اصول و فروع دين ، نگاشتيم .
فَخُذْها بِقُوَّةٍ
: اين الواح را با نيروى جسمى و جديت و كوشش و بقولى با تصميم قطعى بردار .
وَ أْمُرْ قَوْمَكَ
يَأْخُذُوا بِأَحْسَنِها
: و قومت را امر كن كه بهترين دستورات آن را كه در بارهء واجبات و مستحبات است و بهتر از مباحات مىباشد ، بگيرند و عمل كنند .
جبائى گويد : يعنى به ناسخ آن عمل كنند ، نه منسوخ آن . اين قول ضعيف است . زيرا منسوخ ، حسن خود را از دست داده است . برخى گويند : منظور از « احسن » حسن و نيكوست نه نيكوتر و تمام مطالب تورات نيكو بود . مثل
« وَ لَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ »
( عنكبوت 45 : ياد خدا بزرگ است ، نه بزرگتر ) .
سَأُرِيكُمْ دارَ الْفاسِقِينَ
: حسن و مجاهد و جبائى گويند : يعنى به زودى جهنم را به شما نشان مىدهم . مقصود اين است كه متوجه باشيد كه از فاسقين كه در جهنم هستند ، نباشيد . در اين جمله ، مخالفين امر خدا را تهديد مىكند .
عطيهء عوفى گويد : منظور از ديار فاسقين ، ديار فرعون و قوم او در مصر است .
قتاده گويد : يعنى شما را به شام مىبرم و به شما خانههاى مردمى نشان مىدهم كه گرفتار بلا شدند تا عبرت بگيريد .
در تفسير على بن ابراهيم است كه : يعنى قومى نزد شما مىآيند كه حكومت و دولت از آن آنهاست
.