بيان آيه 70 - 71
قرائت :
ابو جعفر « 1 » « من الاسارى » خوانده است و ديگران « من الاسرى » و قبلا در اينباره گفتگو كردهايم .
مقصود :
اكنون خداوند پيامبر خود را مخاطب ساخته ، مىفرمايد :
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِمَنْ فِي أَيْدِيكُمْ مِنَ الْأَسْرى إِنْ يَعْلَمِ اللَّهُ فِي قُلُوبِكُمْ خَيْراً يُؤْتِكُمْ خَيْراً مِمَّا أُخِذَ مِنْكُمْ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ
: اى پيامبر ، به كسانى كه در دست شما اسير و گرفتار هستند ، بگو : اگر خداوند بداند كه در دل شما تمايل و رغبتى نسبت به اسلام و ايمان وجود دارد ، بهتر از آنچه با شما رفتار شد ، با شما رفتار مىكند و در دنيا و آخرت ، يا در آخرت ، شما را مشمول بخششى بهتر قرار مىدهد و گناهان شما را مىآمرزد و خداوند آمرزگار و رحيم است . از عباس بن عبد المطلب روايت شده است كه اين آيه در بارهء او و اصحابش نازل شده است . عباس مىگفت : مرا بيست اوقيه طلا بود . اين طلا از من گرفته شد و بجاى آن بيست بنده به من داده شد كه هر يك از آنها حد اقل بيست هزار درهم ارزش داشت . همچنين خداوند زمزم را به من داد كه اگر همهء اموال مكه به من داده مىشد با آن معامله نمىكردم . از خداوند انتظار آمرزش دارم . قتاده گويد : هنگامى كه هشتاد هزار . . . از مال بحرين نزد پيغمبر خدا آورده بودند ، در حالى كه براى نماز ظهر وضو گرفته بود ، اموال را تقسيم كرد و به عباس دستور داد كه سهم خود را بگيرد . عباس گفت : اين مال بهتر است از آنچه از ما گرفته شد . از خداوند اميد آمرزش دارم .
هامش
( 1 ) - و همچنين : أبو عمرو ، مسترحمى