بيان آيه 45 تا 47
لغت :
ريح : دولت . شاعر گويد :
كما حميناك يوم النعف من شطب * و الفضل للقوم من ريح و من عدد
يعنى : همانطورى كه ترا در روز جنگ از كوه شطب يارى كرديم و برترى قوم از دولت است و عدد .
بطر : ترك شكر گزارى نعمت .
رياء : خودنمايى .
اعراب :
فتفشلوا : اين فعل منصوب است به تقدير « ان » و جواب نهى است ، از اينرو « تذهب » عطف بر آن و منصوب شده است .
بَطَراً وَ رِئاءَ النَّاسِ
: هر دو مصدر ، جانشين حال شدهاند . فعل « يصدون » عطف بر آنهاست . نه عطف بر « خرجوا » زيرا عطف مضارع بر ماضى صحيح نيست .
مقصود :
اكنون خداوند آنها را امر به پايدارى در ميدان جنگ كرده ، مىفرمايد :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا لَقِيتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا
: اى مردم مؤمن ، هر گاه با گروهى كافر برخورد مىكنيد ، براى جنگ با آنها پايدار باشيد و فرار نكنيد . بديهى است كه مؤمن جز با كافر نمىجنگد .
وَ اذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيراً لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
: در موقع جنگ ، از خداوند يارى بخواهيد ، تا در دنيا پيروز شويد و در آخرت ، رستگار . برخى گويند : يعنى وعدههاى خدا را كه در بارهء پيروزى به شما داده است ، بخاطر بياوريد ، تا پايدارى شما زياد شود .
وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ رِيحُكُمْ
: دستورات خدا و رسولش را اطاعت كنيد و در موقع برخورد دشمن ، با هم متفق باشيد و از اختلاف ،