مشركين را در نظر مؤمنين كم نشان داد ، تا جرأت پيدا كنند و با آنها گلاويز شوند و عدهء مؤمنين را در نظر مشركين كم جلوه داد ، تا از جنگ سرباز نزنند و پيروزى اهل ايمان ، جامهء عمل بپوشد .
وَ يُقَلِّلُكُمْ فِي أَعْيُنِهِمْ
: ابن مسعود مىگويد : به مردى كه در كنارم ايستاده بود ، گفتم : آيا آنها هفتاد نفر هستند ؟ گفت : تقريباً صد نفرند ! در روايت است كه ابو جهل مىگفت : آنها را بگيريد و نكشيد . ممكن است گفته شود : خداوند چگونه آنها را در نظر ايشان كم جلوه داد ؟ پاسخ اين است كه ممكن است اسبابى از قبيل غبار و . . .
فراهم آيد و آنها نتوانند بدقت جمعيت دشمن را ارزيابى كنند و جمعيت آنها را قليل بشمارند - اينهم يكى از الطاف خداوند است .
لِيَقْضِيَ اللَّهُ أَمْراً كانَ مَفْعُولًا
: اين جمله را مجدداً تكرار مىكند ، زيرا همان فائدهاى كه در آيهء پيش مورد نظر بود ، در اينجا مورد نظر است . در آيهء قبل ، مقصود اين بود كه شما را بدون ميعاد قبلى رو در روى دشمن قرار داد ، تا امر خداوند تحقق پيدا كند و در اينجا مقصود اين است كه : هر كدام از دو سپاه را در نظر ديگرى اندك نشان داد ، تا جنگ شروع شود و امر خداوند ، جامهء عمل بپوشد . برخى گويند :
در اول منظور اين بود كه در روز بدر شما را پيروزى بخشيد و در اينجا منظور اين است كه اين پيروزى براى مردم مؤمن هميشگى است . برخى گويند : منظور تاكيد است .
اينكه در اينجا بجاى مستقبل ، فعل ماضى به كار مىبرد ، براى اين است كه نشان دهد كه مطلب ، طورى حتمى الوقوع است كه گويى انجام گرفته است :
وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ
: بازگشت كارها بخداست .