برخى هم مربوط به همين آيه دانستهاند ( و همين صحيحتر است ) مقصود اين است كه دستور خمس را اگر به خدا و قرآن ايمان داريد ، بمرحلهء اجرا در آوريد . منظور از « يوم - الفرقان » روز بدر است ، زيرا در آن روز ، خداوند ميان مسلمين و مشركين جدا كرد . مسلمين را عزت بخشيد و مشركين را سركوفت داد . در آن روز عدهء مسلمين سيصد و سيزده نفر و عدهء مشركينى كه از بزرگان قريش بودند بين نهصد و هزار بود . بيش از هفتاد تن ايشان كشته و بيش از هفتاد تن ايشان اسير شدند و بقيه فرار كردند . جنگ بدر ، در روز جمعه هفدهم ماه رمضان ، هيجده ماه پس از هجرت واقع شد . برخى گفتهاند :
نوزدهم ماه رمضان بود . از امام صادق ( ع ) نيز چنين روايت شده است .
وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
: تفسير اين قسمت در سورهء بقره گذشت . در تفسير ثعلبى است كه : منهال بن عمرو گفت : از على بن الحسين ( ع ) و عبد اللَّه بن محمد بن على در بارهء خمس سؤال كردم . گفتند : خمس از ماست . خدمت امام زين العابدين ( ع ) عرض كردم :
خداوند مىفرمايد :
« الْيَتامى وَ الْمَساكِينِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ »
فرمود : منظور يتيمان و مستمندان ماست . عياشى به اسناد خود از امام صادق ( ع ) نقل كرده است كه : نجدهء حرورى نامهاى به ابن عباس نوشت و از مصرف خمس سؤال كرد . ابن عباس نوشت : عقيدهء ما اين است كه خمس مال ماست و قوم ما گمان مىكنند كه مال ما نيست و ما صبر مىكنيم . از امام صادق ( ع ) نقل شده است كه : چون خداوند صدقه را بر ما حرام كرده است ، خمس را براى ما نازل كرد ، بنا بر اين صدقه بر ما حرام و خمس و كرامت براى ما حلال است
.