قُلْ إِنَّما أَتَّبِعُ ما يُوحى إِلَيَّ مِنْ رَبِّي
: به آنها بگو : من آيات را از پيش خودم نمىآوردم . خداوند هر گاه مصلحت بداند آيات خود را نازل مىكند . نه هر گاه مردم بخواهند من تابع وحى هستم و از آن منحرف نميشوم . وظيفه من نيست كه از خداوند بخواهم كه آيات خود را نازل كند . مگر اينكه خودش دستور دهد .
هذا بَصائِرُ مِنْ رَبِّكُمْ
: اين قرآن دليلها و براهين آشكارى است كه از جانب خداى شماست و امور دين را به انسان نشان مىدهد .
وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
: اين قرآن مردم مؤمن را بسوى رشد و كمال دينى و دنيوى هدايت مىكند . علت اينكه تنها هدايت و رحمت را بمردم مؤمن اختصاص مىدهد ، اين است كه فقط آنها از آن بهرهمند مىشوند . از اين آيه بر مىآيد كه كارها و گفتههاى پيامبر تابع وحى است نه تابع رأى و قياس .
نظم آيات :
ابو مسلم گويد : آيهء اخير ، متصل است به
« يَسْئَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ »
يعنى :
از تو آياتى مىخواهند و چون نياورى ، مىگويند : چرا نمىآورى ؟
برخى گفتهاند : متصل است به آيهء قبل :
« وَ إِخْوانُهُمْ يَمُدُّونَهُمْ »
يعنى آنها در گمراهى باقى هستند و هر گاه آيهاى نياورى ، اين حرفها را مىزنند .