كن ، برخى گويند : يعنى بهر خصلت پسنديده .
وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلِينَ
: از مردم نادان ، بعد از آن كه بر آنها اتمام حجت كردى و از هدايت آنها مأيوس شدى ، اعراض كن تا از قدر و منزلت تو كاسته نشود ، زيرا گفتگو كردن با آدم سفيه و نادان موجب حقارت انسان مىشود . نمىتوان گفت اين آيه ، با آيهء قتال نسخ شده است ، زيرا اين آيه ، عام است و با آيهء قتال ، كافر از آن استثنا شده است .
ابن زيد گويد : وقتى كه اين آيه نازل شد ، عرض كرد : با غضب چه بايد كرد ؟ از اينرو آيه بعد نازل شد .
وَ إِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ
: هر گاه شيطان در دل تو وسوسه كند ، از خداوند بخواه تا ترا در پناه خود حفظ كند . اين معنى از ابن عباس است ، برخى گويند يعنى اگر شيطان ترا از اطاعت دستور خدا منع كرد ، به خدا پناه ببر .
إِنَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
: خداوند شنوا و داناست . برخى گويند : يعنى دعاى ترا مىشنود و به حال تو آگاه است . برخى گويند : نزغ اولين وسوسه و مس بعد از دست يافتن است .
از اينرو خداوند ميان پيامبر و ديگران فرق گذاشته است . در مورد پيامبر ،
« إِمَّا يَنْزَغَنَّكَ »
گفته و در باره ديگران مىگويد :
« إِذا مَسَّهُمْ طائِفٌ مِنَ الشَّيْطانِ »
( آيه بعد )