انسانهايى است كه بتدريج بر روى كرهء زمين ظاهر مىشوند . بديهى است كه خطاب به افرادى كه هنوز نيامدهاند ، در صورتى كه آمدن آنها حتمى باشد بعداً شرايط تكليف در آنها جمع شود ، مانعى ندارد . جبائى گريد : هنگامى كه آدم و حوا مامور شدند كه به زمين فرود آيند ، لباس هم بر آنها نازل شد تا عورت خود را بپوشند . حسن گويد :
مقصود اين است كه بوسيلهء باران كه از آسمان نازل مىشود ، لباس و وسائل ديگر زندگى از زمين توليد مىشود . برخى گويند : اينكه مىگويد لباس و وسائل ديگر را بر شما نازل كرديم ، بخاطر اين است كه مىگويند ، بركات از آسمان نازل مىشود . چنان كه مىفرمايد :
« وَ أَنْزَلْنَا الْحَدِيدَ فِيهِ بَأْسٌ شَدِيدٌ »
( حديد 25 : آهن را نازل كرديم كه در آن نيروى ضربتى شديد است . ) اين معنى از على بن عيسى است . برخى گويند : معناى « انزلنا » اين است كه لباس و چيزهاى ديگر به شما بخشيديم و هر چه خداوند به بندهء خود ببخشد ، بر او نازل كرده است ، اما بالا و پايينى در ميان نيست كه چيزى از بالا به پايين آمده باشد و اين خود نوعى تعظيم از مقام خداوند است كه بگوييم نعمتها را فرو مىفرستد و بدينوسيله عظمت و برترى مقام او و پايين بودن مقام خود را نشان دادهايم .
اين معنى از ابو مسلم است . ابو على فارسى گويد : مقصود اين است كه ما لباس و ديگر وسايل زندگى براى شما آفريدهايم . چنان كه مىفرمايد :
« وَ أَنْزَلَ لَكُمْ مِنَ الْأَنْعامِ ثَمانِيَةَ أَزْواجٍ »
وَ رِيشاً
: منظور اثاثيهء زندگى است . ابن عباس و مجاهد و سدّى گويند : منظور مال است . ابن زيد گويد : منظور جمال است . برخى هم معاش و خير گفتهاند . در حقيقت هر كدام از مفسران قرآن ، قسمتى از چيزهاى نيكو را ذكر كردهاند .
وَ لِباسُ التَّقْوى ذلِكَ خَيْرٌ
: ابن عباس گويد : مقصود از لباس تقوى ، عمل صالح است . حسن گويد : منظور حياست كه همچون لباسى تقوى بر تن انسان مىپوشاند .
جبائى گويد : منظور لباس پشمى و درشت است كه زاهدان به منظور تواضع ، بر تن ميكنند .
زيد بن على بن حسين ( ع ) گويد : منظور لباس جنگ يعنى زره و كلاه خود و ديگر وسائل جنگى است . عروة بن زبير گويد : منظور ترس از خداست . ابن زيد گويد : مقصود پوشش عورت