بيان آيه 22 تا 25
قرائت
تخرجون : كوفيان غير از عاصم در اينجا و در روم و جاثيه و زخرف بفتح تاء و ياء و ديگران همه را بضم تاء و ياء خواندهاند . قرائت فتح براى اين است كه در آيهء
« إِذا دَعاكُمْ دَعْوَةً مِنَ الْأَرْضِ إِذا أَنْتُمْ تَخْرُجُونَ »
( روم 25 ) همهء قراء بفتح تاء و در آيهء
« إِلى رَبِّهِمْ يَنْسِلُونَ »
( يس 51 ) همهء قراء بفتح ياء خواندهاند و قرائت ضم به اين دليل است كه در سورهء مؤمنون آيهء 35 مىفرمايد :
« أَ يَعِدُكُمْ أَنَّكُمْ إِذا مِتُّمْ وَ كُنْتُمْ تُراباً وَ عِظاماً أَنَّكُمْ مُخْرَجُونَ »
و نيز مىفرمايد :
« كَذلِكَ نُخْرِجُ الْمَوْتى »
( اعراف 57 )
لغت
دلّا : اين فعل از تدليه ، به معناى انداختن دلو در چاه است .
طفق : جعل خصف : جمع كردن . خصف نعل يعنى تعمير كفش . چنان كه پيامبر گرامى در مورد معرفى جانشين واقعى خود بعمر و ابو بكر فرمود : « لكنه خاصف النعل فى - الحجرة » يعنى : همان كسى كه در حجره مشغول تعمير كفش است .
بعض : قسمتى كه از عده يا مقدارى جدا شود . اما عدد يك ، بعض ندارد .
عدو : كسى كه بوقت يارى از انسان دورى كند . ولىّ كسى است كه بوقت يارى به انسان نزديك شود .
مستقر : محل قرار متاع : چيزهايى كه در دنيا مورد استفاده قرار مىگيرند .
حين : مدت دراز يا كوتاه . لكن در اينجا به معناى مدت طولانى به كار رفته است .