پيامبر عرض كرد : مىترسم مردم مرا تكذيب كنند و سرم را بشكنند . خداوند با اين آيه ترس را از وى زايل كرد .
لِتُنْذِرَ بِهِ وَ ذِكْرى لِلْمُؤْمِنِينَ
: مقصود از نازل شدن قرآن اين است كه مردم را بوسيلهء آن بترسانى و براى مردم مؤمن ياد آورى باشد . اكثر علما معتقدند كه در اين آيه تقديم و تأخيرى است و جمله
« فَلا يَكُنْ . . . »
در اصل در آخر آيه است . عدهاى هم گفتهاند : ترتيب آيه درست است . يعنى : بايد در دل تو ناراحتى نباشد تا مردم را بوسيلهء آن بترسانى و . . . و امر و نهى و امثال و وعده و وعيد آن را به آنها ابلاغ كنى .
اينكه مىگويد : براى مردم مؤمن ، ياد آورى است ، بخاطر اين است كه فقط آنها از قرآن بهرهمند ميشوند .
اتَّبِعُوا ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ
: اين جمله خطاب به مكلفين است . يعنى به آنها بگو : از آنچه خداوند بر آنها نازل كرده است ، تبعيت كنند . اين تبعيت در امور واجب و مستحبّ و مباح است كه بايد در اين امور تابع دستور خدا بوده و به آنها اعتقاد داشت هم چنان كه از حرام واجب است اجتناب كرد .
وَ لا تَتَّبِعُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ
. و از غير قرآن پيروى نكنيد و از اين راه گناهكار نشويد . بديهى است كه هر كس مطيع قرآن نباشد ، مطيع شيطان و بتهاست .
از اينجهت است كه خداوند دستور مىدهد كه از قرآن پيروى كنند و از پيروى غير آن خوددارى كنند و پيروى قرآن پيروى خداست .
قَلِيلًا ما تَذَكَّرُونَ
، شما مردم مشرك ، كمى متذكر ميشويد و پند ميآموزيد .
در حقيقت منظور اين است كه اين روش شما پسنديده نيست . شما بايد از قرآن كريم تدريجاً پند بياموزيد و امور دين و دنياى خود را فرا بگيريد .
تذكر به معناى فرا گرفتن تدريجى است .