بيان آيه 19 - 20
اعراب
شهادة : تميز
وَ مَنْ بَلَغَ
: در محل نصب به انذار . عائد موصول حذف شده است .
الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ
: مبتدا . خبر آن « يعرفونه »
الَّذِينَ خَسِرُوا
: صفت
« الَّذِينَ آتَيْناهُمُ »
يا مبتدا
شان نزول
كلبى گويد : اهل مكه ، خدمت پيامبر آمده ، عرض كردند :
- آيا خدا پيامبرى جز تو سراغ نداشت كه بفرستد ؟ هيچكس ترا تصديق نميكند .
از يهوديان پرسيدهايم ، آنها هم در كتابهاى خود بنام تو بر نخوردهاند . اكنون شاهدى بياور كه برسالت تو شهادت دهد .
از اينرو آيه نازل شد .
مقصود
قُلْ أَيُّ شَيْءٍ أَكْبَرُ شَهادَةً
: به اين كفار بگو : چه چيز در نظر شما براى شهادت به رسالت من مهمتر است تا همان را بياورم و گواه صدق گفتار خويش قرار دهم ؟ ممكن است بگويند : خدا از همه چيز و همه كس مهمتر است . اگر اينطور گفتند ، چه بهتر ؟ ! و اگر نگفتند ، تو بگو .
قُلِ اللَّهُ شَهِيدٌ بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ
: بگو : خداوند ميان من و شما گواه است و به رسالت و نبوت من گواهى ميدهد . و بقولى : يعنى خدا شاهد است كه من تبليغ رسالت مىكنم و شما تكذيبم مىكنيد .
وَ أُوحِيَ إِلَيَّ هذَا الْقُرْآنُ لِأُنْذِرَكُمْ بِهِ وَ مَنْ بَلَغَ
: خدا اين قرآن را بعنوان