بيان آيه 106 - 107
لغت
اتباع : پيروى از ديگرى . پيامبر خدا بدستور وحى عمل مىكرد « متبع » بود .
وحى : القاى معنى بدل بطورى كه بر ديگران مخفى باشد .
اعراض : گردانيدن روى . شاعر گويد :
و اعرضت اليمامة و اشمخرت * كأسياف بايدى مصلتينا
يعنى : يمامه آشكار شد و سر برافراشت ، همچون شمشيرهايى كه در دست افراد حملهور باشند .
مقصود
در اينجا خداوند پيامبر خود را امر مىكند كه از وحى پيروى كند . مىفرمايد :
اتَّبِعْ ما أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ
: اى پيامبر ما . از آنچه از جانب پروردگارت به تو وحى مىشود ، پيروى كن كه خدايى جز او نيست . جملهء
« لا إِلهَ إِلَّا هُوَ »
را يك بار ديگر تكرار مىكند ، زيرا منظور اين است كه پيامبر مردم را بيگانگى خدا دعوت كند . اين معنى از حسن است . برخى گويند : يعنى از آنچه دربارهء يگانگى خدا به تو وحى شده است ، پيروى كن .
وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ
: و از مشركين اعراض كن . ابن عباس گويد : اين آيه بوسيلهء آيهء فرمان جنگ نسخ شده است . برخى گويند : يعنى آنها را ترك كن و با آنها نياميز . نه اينكه از دعوت آنها خوددارى كن . اين حكم هميشه ثابت است .
وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ ما أَشْرَكُوا
: اگر خداوند بخواهد آنها را بر ترك شرك اجبار كند ، آنها را از شرك باز مىدارد . لكن اين كار را نمىكند ، زيرا اجبار با تكليف