اعراب
فرادى : حال
ما خَوَّلْناكُمْ
: موصول و صله ، مفعول « تركتم »
شان نزول
عكرمه گويد : اين آيه دربارهء نضر بن حرث بن كلده نازل شد كه مىگفت :
لات و عزى مرا شفاعت خواهند كرد !
مقصود
وَ لَقَدْ جِئْتُمُونا فُرادى كَما خَلَقْناكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ
، برخى گفتهاند : اين جمله ، سخن خداوند است كه هنگام مرگ ، يا هنگام زنده شدن در روز قيامت به آنها مىگويد . برخى هم گفتهاند : سخن فرشتگان است كه در دم مرگ به آنها كه قبض روحشان مىكنند ، مىگويند . بهر حال به آنها گفته مىشود : تنها و با دست تهى نزد ما آمدهايد . مانند روزى كه شما را در رحم مادر آفريديم ، ياورى و كمك دهندهاى نداريد . اكنون نه ثروتى داريد و نه فرزندى . نه غلام و كنيزى داريد و نه يار و ياورى ! برخى گويند : يعنى يكى يكى نزد ما آمدهايد . برخى گويند : يعنى هر يك از شما از رفقاى بىايمان و گمراه خود جدا هستيد .
برخى گويند : معناى اين آيه ، همان است كه پيامبر فرمود : در روز قيامت ، پا برهنه و عريان محشور خواهند شد . در روايت است كه عايشه وقتى اين مطلب را شنيد ، گفت : چه دشوار است ! آيا مردم به عورت يكديگر نگاه مىكنند ؟ ! فرمود :
در آن روز هر كس به خودش مشغول است ! زجاج گويد : يعنى زنده شدن در روز قيامت ، مثل آفرينش شماست .
وَ تَرَكْتُمْ ما خَوَّلْناكُمْ وَراءَ ظُهُورِكُمْ
: اموالى كه در دنيا به شما داده بوديم و شما به آن افتخار و مباحات مىكرديد ، پشت سر گذاشتيد و با بار گناه نزد ما آمديد . اكنون از آن مالها ديگران استفاده ميكنند و شما گرفتار كيفر هستيد !