بيان آيه 92
قرائت
لينذر : ابو بكر از عاصم اين فعل را به ياء و ديگران به تاء قرائت كردهاند .
قرائت اول بنا بر اين است كه ترساننده ، قرآن باشد و قرائت دوم بنا بر اين است كه خطاب به پيامبر باشد .
اعراب
أَنْزَلْناهُ
: اين جمله در محل رفع و صفت « كتاب » است ، همچنين « مبارك »
مقصود
در آيهء پيش بيان فرمود كه تورات را بر موسى نازل كرده است . اكنون در اين آيه بيان مىكند كه راه قرآن ، همان راه تورات است .
وَ هذا كِتابٌ أَنْزَلْناهُ مُبارَكٌ
: اين قرآن را بوسيلهء جبرئيل از آسمان بر تو نازل كردهايم . كتابى است مبارك كه ستوده است و وسيلهءاى است براى نيل به سعادت و خوشبختى دو جهان . هر كس به قرآن عمل كند ، رستگار مىشود . اين معنى از ابو مسلم است . برخى گفتهاند : بركت به معناى ثابت ماندن خير و زياد شدن آن است . چنان كه
« تَبارَكَ اللَّهُ »
يعنى : خداوند همواره بر قرار بود و هست و سزاوار تعظيم است . بنا بر اين قرآن را از اينجهت مبارك ناميده است كه خواندن و عمل به آن خير است . در اين كتاب دانش اولين و آخرين و آمرزش گناهان و بيان حلال و حرام است . برخى گفتهاند : بركت يعنى افزونى . قرآن از اينجهت مبارك است كه بيشتر از كتابهاى آسمانى پيشين مطالب مورد نياز را بيان كرده و آنها را نسخ كرده و خودش هرگز نسخ نخواهد شد .
مُصَدِّقُ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ
: قرآن كتابهاى تورات و انجيل و . . . را تصديق مىكند .